STAX crosspotlood 7
Afgelopen zondag was het opnieuw crossdag: de laatste manche van de Crosscup, die net als vorige jaren plaatsvond in Diest. Zelf vind ik dit één van de mooiste parcours. Door de vele vakantiegangers en het BK bij de masters (waar veel STAX’ ers in de prijzen vielen), was er een ietwat geringe opkomst. Maar dit betekende niet dat de STAX-kleuren niet met verve verdedigd werden.
STAX werd bij de jongste categorieën vertegenwoordigd door de familie Verraes. Mauro zette een puike prestatie neer en liep naar de elfde plaats, terwijl zus Mogane beslag wist te leggen op de vijfde plaats.
Na de familie Verraes was het de beurt aan de Nolletjes. Arthur was als tiende weg, maar wist gedurende de wedstrijd, inclusief een eindsprintje, nog twee plaatsen op te schuiven en eindigde zo dus knap achtste. Abel, of Abdel zoals de speaker hem ook al eens durft te noemen, ging vol voor het podium en gebruikte daarbij een beproefde tactiek: de mannen van het overheersende Eendracht Aalst zo lang mogelijk volgen. Hij liep een goede wedstrijd en verzekerde zich van een prachtige derde plaats. De eerste medaille voor STAX was binnen.
Daarna was het mijn beurt. Ik startte zonder verwachtingen na een aanslepende blessure. Daarom begon ik ook erg rustig aan de wedstrijd om dan, tot mijn eigen verbazing, loper na loper in te halen en één van mijn sterkste crossen van het seizoen te lopen. Een zesde plaats in de wedstrijd en een vijfde plaats in het klassement was het resultaat.
Bij de junioren wilde Jarne zijn conditie eens testen, wetende dat hij het zou moeten opnemen tegen de besten van België die deelnamen om hun plaats in het klassement veilig te stellen. Hij liep een, naar eigen zeggen, mindere wedstrijd maar bleef toch strijden om de 23e plaats in de wacht te slepen.
Als laatste kwam Linda in actie. De dag voordien had ze al bij de masters de Belgische titel op de 800m indoor veroverd. Er vormde zich al snel een kopgroep van drie die ver voor de rest bleef. Later werd dit een duo, dat sprintte voor de overwinning. Linda ging tot het uiterste. Dit leverde haar niet alleen een wondermooie eerste plaats op maar ook een bang moment na de finish. Door de combinatie van de hevige kou en de zware inspanning, draaide ze even weg en moest de EHBO erbij worden gehaald. Gelukkig voelde ze zich al snel weer beter en kon ze tweemaal het hoogste schavotje betreden. Ze won namelijk ook het Crosscup-klassement.
We kijken uit naar het Vlaams kampioenschap volgende week in Lokeren met hopelijk even mooie of misschien zelfs mooiere prestaties.
Kamiel Vermael
