Waarom heb je specifiek voor onze atletiekclub gekozen?

 

Vorig jaar merkte ik dat ik geen progressie meer maakte en dat ik op mijn honger bleef zitten bij mijn vorige club. Als atlete uit Hasselt is het bovendien niet evident om goede werpcoaching te vinden, aangezien er in Limburg maar weinig gespecialiseerde trainers zijn. De sterkere werpcoaches bevinden zich vooral in Oost- en West-Vlaanderen.

 

Op het Vlaams kampioenschap alle categorieën vorig jaar kwam ik Karine tegen. Ik kende haar al een beetje via Sena Tay, en we hadden ook al eens samen in de topsportwerking van Atletiek Vlaanderen gezeten, Ik wist dus al dat zij een zeer goede coach was.

 

Tijdens dat kampioenschap reageerde Karine meteen enthousiast toen ik aangaf interesse te hebben om bij haar groep aan te sluiten. Ik voelde me direct welkom en alles klikte eigenlijk meteen. Daardoor moest ik niet lang meer nadenken: de combinatie van studeren in Gent en trainen bij STAX voelde als de juiste keuze.

 

Wat was je eerste indruk van de trainingsgroep en de trainers?

 

De eerste weken bij STAX merkte ik al meteen een enorm verschil met mijn vorige club. Hier worden werpers echt als volwaardige atleten behandeld en zowel de trainers als de andere atleten zijn altijd vriendelijk en ondersteunend. In mijn vorige club lag de focus vooral op afstandslopen, waardoor wij als werpers ons soms wat uitgesloten voelden. Dat contrast is hier heel duidelijk, en dat waardeer ik enorm.

 

Ook over de trainingsgroep kan ik alleen maar positief zijn. Het is een hechte en warme groep waarin iedereen goed met elkaar overweg kan. Ik ben heel blij dat ik samen met mijn vrienden en vriendinnen kan afzien en dat ik dit niet alleen moet doorstaan. Vooral met de oudere atleten is er een sterke band, ook buiten de atletiek spreken we regelmatig af. Maar ook de jongere atleten zorgen voor een fijne sfeer.

 

Welke clubdoelen hoop jij dit eerste seizoen te bereiken?

 

Ik heb een mooie kans gekregen om samen met Team Belgium deel te nemen aan het Junioren Gala in Mannheim, wat een superleuke en leerrijke ervaring was.

 

Op persoonlijk vlak mik ik nog op een worp van 45 meter. Met mijn huidige best van 44m29 lijkt dat zeker haalbaar. Het grote doel van dit seizoen is het BK junioren, waar ik ambitie heb om voor goud te gaan. De concurrentie is sterk, dus het belooft een spannende en mooie competitie te worden.

 

Hoe verschilt de aanpak hier met je vorige club?

 

De aanpak verschilt enorm met mijn vorige club. Daar trainde ik drie keer per week twee uur, waarbij de focus vooral op het werpen lag. Voor krachttraining kreeg ik schema’s die ik zelfstandig uitvoerde in een fitness in de buurt.

 

Bij Karine is de aanpak veel uitgebreider. Hier doen we de krachttraining samen in groep en onder begeleiding van Karine. Vooral in de winter heb ik enorm afgezien met de krachtschema’s, sledetraining, trappentraining, bergtraining, ... Dat was allemaal nieuw voor mij, maar ik ben heel blij met deze aanpak. De trainingen zijn veel gevarieerder en ik merk dat ik op verschillende vlakken sterker en sneller ben geworden.

 

Ik heb er vertrouwen in dat deze verbeteringen zich op termijn ook zullen vertalen naar verdere worpen.

 

Wie is jouw grote voorbeeld binnen de (internationale) atletiekwereld?

 

Mijn grote voorbeeld sinds ik klein ben, is Sandra Perković, ondertussen Sandra Elkasević. Ik heb haar altijd enorm bewonderd. Ze is niet alleen een fantastische werpster, maar heeft ook een enorm sterk blok, iets wat ik technisch heel mooi vind om te zien. Ik heb haar zelfs al eens mogen ontmoeten en kreeg haar borstnummer, dat nu mooi ingekaderd boven mijn bed hangt. Dat is een herinnering die ik zeker zal koesteren.

 

Wat vond je van je wedstrijd op het BK?

 

Mijn wedstrijd op het BK verliep niet zoals ik gehoopt had, maar het was ook niet het hoofddoel van deze periode. We werken toe naar het BK junioren half september, waardoor we momenteel in een zwaar trainingsblok zitten. De trainingen zijn opgevoerd: we doen vier keer per week krachttraining en leggen meer nadruk op plyometrie en explosiviteit. Daarnaast werp ik op training ook vaker met zwaardere schijven. Het is dus niet onverwacht dat een wedstrijd in deze periode wat minder goed kan verlopen.

 

Tijdens de wedstrijd zat ik te veel in mijn hoofd, waardoor ik technisch niet alles uit de worpen kon halen. Achteraf gezien is het wel jammer, want met 41 meter had ik de finale kunnen halen. Een afstand die ik dit seizoen op bijna elke wedstrijd heb overtroffen, op twee wedstrijden na.

 

Het was mijn slechtste wedstrijd van het seizoen, maar ik kan deze wel een plaats geven. Volgens Karine ligt mijn piekmoment op het BK junioren en daar vertrouw ik volledig op. Ik ga deze wedstrijd dan ook niet in mijn hoofd laten kruipen, maar blijf verder werken richting mijn grote doel van het seizoen.